Historia Grecjii
Ateny
Ateny W starożytnej Grecji początkowo władzę sprawowała arystokracja Oznaczało to że w państwie helleńskim władzę sprawowała bogata ludnośc. Później zapanowała demkoracja. Zbierano zgromadzenie ludowe w którym wybiarano przywódcę. Głosowano na wybranego kandydata za pomocą podniesienia ręki przy wyczytaniu imienia osoby. W zgromadzeniu ludowym mogli uczestniczyc tylko rodowici mężczyźni którzy ukończyli 20 lat i mieli ojca i matkę mieszkającą w Atenach. Ludzi z innego miasta odrzucano. Najbybitniejszym przywódcą Aten był Perykles. Zgromadzenie wybierało go na przywódcę aż 15 razy. Dwa czynniki geograficzne wywarły silny wpływ na rozwój starożytnej cywilizacji greckiej: góry i morze. Z jednej strony, granice naturalne podzieliły kraj na setki niezależnych państw-miast mających własne formy rządu. Z drugiej, sąsiedztwo morza sprawiło, że Hellenowie byli wspaniałymi podróżnikami i kupcami, dzięki czemu mogli wymieniać towary i idee z innymi ludami świata śródziemnomorskiego. Bliski Wschód i Egipt wywarły wpływ na powstanie wczesnych mitów greckich, które znalazły wyraz najpierw w poezji epickiej, a później w dramacie i wszystkich rodzajach sztuk plastycznych. Ziemia grecka obfitowała też w marmur i glinę, z których wznoszono świątynie oraz wykonywano rzeźby i ceramikę, stanowiące główne źródło naszych wyobrażeń na temat antycznej kultury tego kraju. Greckie wybrzeża Morza Egejskiego widziały wykształcenie się pierwszych zaawansowanych europejskich cywilizacji – minojskiej oraz mykeńskiej. Wkrótce na Peloponezie i w dzisiejszej Grecji Środkowej, a także na wyspach Morza Jońskiego i Egejskiego wyrosło wiele państw-miast (polis), każde mające własny rząd i prawa. Miasta jednoczyły się z dwoma najważniejszymi – Atenami i Spartą aby odepchnąć wówczas najpotężniejszego wroga – Persów. Gdy odepchnięto wroga, pojawiły się pierwsze konflikty między polis, zakończone wojną peloponeską. W przeciągu jednego stulecia Grecy zostali zjednoczeni pod berłem Filipa II. Jednak Filip II miał wielu wrogów, i został zamordowany. Po jego śmierci władze nad grekami przejął jego syn Aleksander. Aleksander zwyciężył Persów ponownie, jednocząc Grecję z Bliskim Wschodem. Po śmierci przywódcy jego hellenistyczne imperium rozpadło się. W 146 r. p.n.e. Półwysep Bałkański i wyspy greckie zostały zajęte przez Rzymian. Nie przerwało to rozwoju greckiej kultury, chociaż na długo przerwało polityczną niezależność regionu. Grecja stała się rzymską prowincją, a jej kultura stopniowo zaczęła wpływać na kulturę rzymską. Następnie od 395 jako część cesarstwa wschodniorzymskiego weszła w skład cesarstwa bizantyjskiego. W 776 r. przed Chrystusem odbyły sie I igrzyska Olimpijskie. Odbywają sie one na cześć mężczyzny, który po bitwie pod Maratonem biegł do Aten z wieścią o tym, że Grecy wygrali potyczkę. Zmarł z wycieńczenia zaraz po przekazaniu wiadomości. Przebiegł dystans 42.2 km.
Średniowiecze i historia nowożytna
W średniowieczu w granicach cesarstwa bizantyjskiego, do XVI w. stopniowo podbijana przez Turcję, w marcu 1821 na wezwanie arcybiskupa Patrasu, Germanosa Grecy rozpoczynają powstanie, które po uzyskaniu pomocy Anglii, Francji i Rosji doprowadza do uzyskania niepodległości w 1830. W wyniku wojny z Imperium Osmańskim w roku 1897 oraz wojen bałkańskich przyłączone zostały Kreta, Epir, oraz Macedonia z Salonikami. W czasie I wojny światowej Grecja była sprzymierzona z państwami ententy , choć król Konstantyn I Glücksburg przejawiał silne tendencje proniemieckie, za co został zdetronizowany. Przegrana państw centralnych, w tym Imperium Osmańskiego, dała możliwość rządowi w Atenach zrealizowania haseł megali czyli zjednoczenia wszystkich Greków w ramach jednego państwa, odrodzonego imperium bizantyjskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Rząd Eleftheriosa Wenizelosa pod wpływem tej idei podjął decyzję o inwazji w rejonie dawnej Jonii i rozpoczęcia grecko-tureckiej wojny. Zakończyła się ona całkowitą klęską wojsk greckich i licznymi pogromami ludności greckiej w Azji Mniejszej. Traktat pokojowy z Lozanny zawarty w 1923 r. zatwierdzał wymianę ludności między Grecją a Turcją.[2] W obydwu wojnach światowych po stronie aliantów, 1946-49 - wojna domowa, od 1952 w NATO, od 1981 w EWG.KJD